Bedaf

 

Dit voert ons terug naar de middeleeuwen, de periode van 800 - 1300. De schrale zandgrond, zoals die hier van nature voorkomt, liet zich niet gemakkelijk verbouwen omdat er niets op wilde groeien. De boeren, die zowel veeteelt als landbouw bedreven, wisten dat de stalmest van het vee een belangrijke bodemverbeteraar is. Om de mest transporteerbaar te maken, werden uit het omliggende landschap heideplaggen gestoken en in de stallen gelegd. Laag voor laag, hoger en hoger, totdat het vee het hoofd stootte aan het dak. De op deze wijze verrijkte heideplaggen werden uitgereden over de schrale akkers en ondergewerkt en zorgden zo voor een rijke oogst.

 


      

 

De heidevelden echter, lagen er kaal en gescalpeerd bij. De wind kreeg vrij spel en kon het losse zand gemakkelijk opwaaien. De begroeiing rondom de akkers, bedoeld als geriefhout en veekering ving het zand op, hield het vast en zo ontstonden de zandduinen, doe op sommige plekken wel tot 5 meter hoogte reikten.

Het gebied Bedaf leent zich bij uitstek voor een prachtige wandelingen en fietsroutes.